Zemheri Edebiyat 6. Sayı

Her şey tükeniyor,

Hızla bir çukura yuvarlanıyoruz. İnsanlık ve insanlığımız yıpranıyor “zor zamanlar” a giriyoruz önce birer birer sonra topyekûn, her şey tükeniyor azmimiz, dostlarımız, üretkenliğimiz, hayata dair umutlarımız, “büyük insanlık ideal”imiz, güvenimiz, ‘barış’ımız tükeniyor, hayat hâlâ bizden yana değil ne acı!

Söylemlerimiz tükeniyor, direncimiz kırılıyor, Ah! ne çok ihtiyacımız var gözlerinde parıltıyla çıkıp gelecek dünyayı değiştirme arzusuyla sevdalı çocuklara…

“Zemheri de uzadıkça uzadı
Seni baharmışsın gibi düşünüyorum” *

Dünyanın zemherisi uzuyor, evrensel hüzün korosu genişliyor. Bir edebiyat dergisinin yeni sayısı yaşlı dünyanın damarlarına taze bir kan vermek değilse neden yayınlanır ki?
Zemheri Edebiyat yeni sayı eski yaralarımıza yeni bir merhem.
Yeni sayımız hâlâ tükenmeyenler için, başka bir dünyanın özlemini çekenler için, gözlerinde ki parıltıyı kaybetmeyenler için hayırlı olsun...